Telefon komórkowy dla osoby niepełnosprawnej umysłowo – czy to dobry pomysł?

Na początku wskażmy konkretnie, jaką grupą osób będziemy zajmować się w tym artykule. Osoby z niepełnosprawnością umysłową, to osoby, które nie są w pełni sił umysłowych od urodzenia, na skutek wypadku lub innych zdarzeń, a choroba ta została nabyta. Brzmi to dość poważnie, więc zobrazujemy przykładem – osoby z choroba Downa – to między innymi osoby niepełnosprawne umysłowo.
Czy zatem takim osobom potrzebny jest telefon komórkowy? Czy nauczą się one sprawnej jego obsługi? Jaki model wybrać i na co zwracać uwagę? O tym wszystkim poniżej.

Telefon komórkowy dla osoby niepełnosprawnej umysłowo
Wbrew pozorom, większość osób chorych umysłowo, jest bardzo samodzielnych. Potrafią one wykonać większość niezbędnych czynności, zwłaszcza, kiedy uczynimy z nich powtarzalny rytuał. Osoby takie chodzą do szkół i w późniejszym wieku, nawet pracują. Nic zatem nie stoi na przeszkodzie, by posiadały swój telefon komórkowy, z którego będą korzystać. Wręcz może się on okazać przydatny w sytuacjach trudnych, niecodziennych, na przykład kiedy wsiądą do złego tramwaju lub on w ogóle nie przyjedzie, bo trasa zostanie zablokowana z powodu kolizji. Osoby niepełnosprawne umysłowo są zazwyczaj bardzo silnie przywiązane do najbliższych osób – rodziców czy rodzeństwa. To do nich będą chciały się uciec, w trudnych sytuacjach. Ciężko będzie im porozmawiać z osobami obcymi, do których nie mają zaufania. Dlatego ich pierwszym odruchem będzie zadzwonienie do opiekuna i próba rozwiązania problemu.

Obsługa telefonu przez osobę niepełnosprawną umysłowo
Większość osób niepełnosprawnych umysłowo nie będzie w stanie obsługiwać nowoczesnego smartfona, który co rusz zaskakuje nowymi aplikacjami, wyskakującymi powiadomieniami, reklamami mobilnymi. To może być zbyt duże wyzwanie, i co więcej, może wprowadzać w ich życie niepokój. Oszczędźmy im tego. Najlepszym wyborem będzie prosty telefon, z podstawowymi funkcjami, które użytkownik pozna i zapamięta. Musi to też być urządzenie solidne i nie ulegające przypadkowym zniszczeniom. Upadek telefonu czy siad na nim, to zdarzenia, które mogą się zdarzyć częściej, wszak osoby chore umysłowo nie zawsze są w stanie zachować należytą ostrożność. Nie kupujmy zatem nowoczesnych smartfonów z delikatnymi ekranami. Wybierzmy model bardziej odporny i dodatkowo zabezpieczmy go casem na telefon czy pokrowcem i smyczą na szyję.

Funkcje, które powinien mieć telefon osoby niepełnosprawnej
Przede wszystkim warto zapisać numer telefonu do opiekuna na obudowie telefonu. Może być to przyklejona porządnie karteczka czy wsunięta za case. To na „wszelki”, gdyby ktoś telefon znalazł, a był wyłączony. Samego urządzenia nie warto zabezpieczać ani kodem cyfrowym, ani tajemniczym szlaczkiem do odwzorowania – osoby niepełnosprawne umysłowo mogą je po prostu zapomnieć, co wprowadzi je w niepokój. Telefon powinien mieś przycisk blokady i zwalniania jej w najprostszy możliwy sposób dla danego modelu. Warto ustawić szybkie wybieranie numerów do najważniejszych osób pod kolejnymi numerami – i co ważne, warto zapełnić wszystkie cyfry. Można ustawić te same numery kontaktowe, byle by każda cyfra miała przypisany jakiś numer. Kiedy zdarzy się zła sytuacja, podopieczny może starać się wciskać numery na ślepo. Dobrze, by któryś z nich zadziałał.

Tutaj warto też wspomnieć, że istotny może okazać się tryb głośnomówiący i umiejętność jego włączenia podczas rozmowy. Często, osoby chore, nie dosłyszą lub nie potrafią od razu zrozumieć zdeformowanego przez jakość połączenia głosu bliskiej osoby. Włączenie na głośnomówiącym trybie ułatwi to lub pomoże osobie trzeciej, będącej w pobliżu na zrozumienie informacji i przekazanie jej do chorego.

Dzwonienie to będzie główna funkcja, której będzie używać osoba niepełnosprawna. Większość nie będzie pisać smsów, gdyż nie będzie w stanie odczytać wiadomości zwrotnej. Mimo wszystko warto ustawić największe możliwe litery, by dać osobie poczucie komfortu.

Przyda się też aplikacja muzyczna. Mogą to być najprostsze dzwonki polifoniczne. Wesoła muzyka zawsze poprawia nastrój chorym psychicznie osobom. Powinni mieć oni zatem do niej łatwy dostęp, by w każdej chwili mogli włączyć ulubioną melodię. Warto tylko zablokować dostęp do interentu, bo płacenie za słuchanie konkretnych kawałków, może na koniec miesiąca zaskoczyć. Prawdę mówiąc, to osoby z chorobami umysłowymi nie potrzebują wiele, by być szczęśliwymi i proste melodie im zazwyczaj wystarczają.

Gry i aplikacje raczej się nie przydają. Nie każdy chory umysłowo jest w stanie w nie grać. Często odbywa się to przez naciskanie klawiszy na ślepo. Może to niektórym sprawiać przyjemność – jeżeli tak jest, zainstalujmy taką grę i nauczmy z niej korzystać. Wszelkich kolorowych aplikacji, nowinek, w których co rusz pojawia się coś nowego, nie instalujmy. Mogą one wzbudzać niepewność i rozdrażniać. Zbyt duża ilość migających kolorów nie działa dobrze na umysł i niejednego zdrowego człowieka potrafi wyprowadzić z równowagi.

Zabezpieczenie telefonu osoby niepełnosprawnej przed kradzieżą
Im starszy model wybierzemy, tym mniejsze jest ryzyko, ze ktoś się na niego połasi. Ale dla lepszego zabezpieczenia, warto nauczyć chorego, by telefon zawsze wisiał schowany na smyczy na szyi i by nie wyciągały go bez potrzeby. Można wyposażyć go w system GPS, który przy okazji będzie w stanie pomóc w zlokalizowaniu podopiecznego, który się zgubi. Telefon też warto podpisać, by w szkole czy w pracy nie pomylić go z niczyim innym.

Tak naprawdę, dla osób chorych umysłowo, telefon może być frajdą i użytkowanie go może sprawiać im wiele przyjemności. Często pomoże też się odnaleźć i nawiązać kontakt z bliskimi. Trzeba tylko dobrać model do możliwości danej osoby, tego jakie klawisze jest w stanie naciskać, jaki rozmiar liter czytać i ile funkcji zapamiętać. Ale wszystko jest do nauczenia.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Porady, Smartfony, Telefony komórkowe i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.